over deze website
over de stichting
redactie-ingang


het laatste nieuws
weekoverzicht
nieuwsarchief


overzicht materiaal
recent toegevoegd
recensies


catechese algemeen
(geloofs)opvoeding


doopcatechese
symbolen toegelicht


online materiaal


komende maand
overzicht


personen
websites
adressen
e-mail redactie

Catechese algemeenNIEUW ONDERWERP
 
AuteurBijdrage

andre
17 aug, 23:54

roepingen
vinden jullie het ook zo moeilijk om te spreken over priesterroepingen.
Ik heb 9 jaar gewerkt op een middelbare school. Toen stuurde de priesteropleiding folders over het instituut. Toen ik deze folders in 5vwo uitdeelde zei een meisje: dat lijkt wel iets voor mij.
Het is toch over het algemeen niet meer te verkdat alleen mannen en nog ongehuwd ook priester kunnen worden.
Alleen een groepje vromer jongeren kunnen dit nog begrijpen. Mijns inziens moet de kerk hieraan iets veranderen.

REAGEER


Sarah
21 aug, 11:45

RE: roepingen
Ik ben het eens met je. Eigenlijk kan het niet langer dat enkel ongetrouwde mannen priester kunnen worden. Vooral niet omdat wij nood hebben aan priesters hier in het westen. Waarom zijn zoveel mensen afkerig van vrouwelijke priesters? Predikte Jezus dan geen gelijkheid? Hij onderwees ook aan vrouwen zijn leer. Wij hebben evenveel geloof als mannen. En de parochies die ik ken draaien grotendeels op de inspanningen van vrouwen. Ik hoop dat men dit spoedig zal veranderen. Hioewel ik vrees dat men nog eerder getrouwde mannen zal toelaten dan vrouwen.

REAGEER


laura
23 aug, 20:30

RE: roepingen
Ik ben het niet met de stelling eens.
Waarom zouden vrouwen òòk nog eens priesteres moeten worden. Vrouwen doen al genoeg in de kerkgemeenschap. Ze zijn lectrice, houden veelal de kindernevendiensten draaiende, geven catechese, wat denk je van de Martha groepen, het bloemschikken. Als ik bij ons in de parochie eens rond kijk op een medewerkersavond dan zie ik bijna dat 75% van de aanwezigen vrouw is. En dan zijn er ook nog mannen die zeggen dat de vrouw ook nog wel eens priesteres kan worden. Geef mijn portie maar aan fikkie.
Als wij vrouwen dit soort zaken aan onze mannen overlaten komt er waarschijnlijk weinig van terecht. Ieder het zijne, en als er geen priesterroepingen zijn ligt het hem niet aan God hoor maar waarschijnlijk aan de mensen die weelde en een gemakkelijk leven preferen zonder te luisteren naar wat God van ons wil.
Als laatste wil ik nog even reageren op het idee van gehuwde priesters.
Denk je dat het als vrouw zo geslaagd is om met een priester gehuwd te zijn. Een priester geeft zijn leven en handelen in dienst van God, hetgeen misschien wel inhoudt om dag en nacht voor de medemens klaar te staan, mensen die in vertrouwen tot een priester komen om hem zijn noden voor te leggen. Kun je van een vrouw verlangen dat het priesterschap vòòr je huwelijk gaat. Ik zie het om mij heen bij pastoraalwerkers, wat moeten zij als hun huwelijk dreigt te stranden, gaan scheiden en bij het vinden van een nieuwe vriendin of vriend opnieuw een kerkelijk huwelijk aangaan. Want bij het lezen van deze berichten kan ik haast wel aannemen dat dat ook moet kunnen in deze "moderne" tijd.

REAGEER


andre
24 aug, 0:03

RE: roepingen
Nou, ik ben het met Laura helemaal niet eens. Natuurlijk kunnen vrouwen in de kerk heel vel doen. Maar dat kunnen de mannen ook allemaal. Het gaat mij om roepingen. We praten toch over de relatie God Christus als zijnde de menswording en niet over de manwording. En wat gehuwde priesters aangaat: Er zijn toch genoeg pastoraal werkers en sters waar het goed gaat in het huwelijk. Een arts moet toch ook zijn tijd verdelen. Bovendien zien we bij dominees en bij de oud-katholieken dat het huwelijk niet in de weg hoeft te staan. Als als een huwelijk misloopt dan moet de kerk niet zo paniekerig reageren. Nu zijn er veel priesters in eenzaamheid met een geheime relatie.
Gooi de ambten gewoon mannen en vrouwen, celibatair en gehuwd.
andre

REAGEER


laura
27 aug, 2:59

RE: roepingen
Maar wat heeft het voor zin om de ambtente gooien als het geloof er niet van groeit of tot bloei komt. Naar mijn weten is de kerkgang van velen niet meer geworden sinds er allerlei mensen voorgaan in "vieringen".
Mijn idee is alleen, laten we allen nou eens doen wat we moeten doen, Gods koninkrijk op aarde een stukje verwezelijken. Dan hebben wij ieder op ons eigen niveau ons handen daaraan al vol. En als Gods koninkrijk dan een beetje dichterbij is gekomen laten we dan nog eens praten over bepaalde taakverdelingen.
Als er meisjes zijn die zo graag priesteres willen worden kan je ook uitleggen dat er nog veel andere ook belangrijke taken in de kerkgemeenschap te doen zijn. En misschien zo iemand ook eens uitleggen wat het sacrament van het priesterschap inhoudt. Raad iemand aan om ook eens bij andere geloofsgemeenschappen te gaan kijken misschien dat zo´n meisje dan wel gaat kiezen om dominee te worden.
In de katholieke kerk geloven we in de sacramenten en God geeft ons, mits we naar zijn stem luisteren, allen een taak. En voor sommigen zal dat het sacrament van het priesterschap zijn, misschien de wijding van diaken, het sacrament van het huwelijk.
En voor als je je zonden aan God wilt voorleggen heb je nog het sacrament van de biecht en vul verder zelf maar aan.

REAGEER


andre
28 aug, 1:06

RE: roepingen
Er was eens een heel gelovige man die tijdens een overstroming op het dak van zijn huis zat. Hij dreigde te verdrinken. Toen kwam er een boot voorbij en de schipper zei: stap in, je verdrinkt. De man zei: ik vertrouw op God.
Een uur later kwam er weer een schip voorbij. De schipper riep: Kom stap in. Nee zei de man: ik vertrouw op God. Toen kwam er weer een schip voorij. Schiet op: dit gaat niet goed, riep de schipper. Nee, ik blijf bidden, ik vertrouw op God. Toen verdronk de man. En bij de hemelpoort zei hij: ik geloofde zo in God. En nu hebben jullie mij niet gered. Dat wilden we wel, zei Petrus. We hebben drie keer een schip gestuurd. Zo is het ook met de roepingen. God stuurt er velen. Maar we doen of we te gelovig zijn en denken God goed te kennen. Ondertussen zinkt de kerk.

REAGEER


Laura
30 aug, 22:08

RE: roepingen
Er was eens een professor die probeerde een eigen grassprietje te maken
Alles wat aan en in een grassprietje hoort had hij eraan gemaakt.
En toch groeide het grassprietje niet.
Het was dood. Alleen God kan ervoor zorgen dat iets leeft!
Hoe God dat doet weet niemand, zelfs de knapste professor niet.

REAGEER


andre
30 aug, 1:03

RE: roepingen
Beste Laura,
ik begrijp je reactie niet, terwijl je mijne waarschijnlijk wel begrijpt. Mijn vraag is niet of je alleen wilt beamen wat de kerk zegt, maar of je ook zelf wilt nadenken over wat God van ons wil. En de kerk leert ons dat God groter is dan de kerk. Wat zou jij er nu PERSOONLIJK op tegen hebben als priesters mochten trouwen of als vrouwen priester mochten worden (en geen priesteres). Wellicht spreekt de kerk over 200 jaar weer een Mea Culpa.

REAGEER


Ivo
31 aug, 21:39

RE: roepingen
Beste Andre

Ik heb je bijdrage gelezen over de priesterroepingen en ook de reacties van Laura en jou reactie weer op die van Laura.
Ik wil alleen maar een groot vraagteken zetten bij jou opmerking dat het over het algemeen niet te verkis dat alleen mannen, en nog ongehuwd priester kunnen worden.

Voordat ik mijn PERSOONLIJKE reactie geef, vind ik het gepast dat je in ieder geval wat meer persoonlijks vertelt over jouw relatie met ongehuwde priesters en getrouwde pastoraal werkers. Ik voel mij echt geen vrome jongere

en ik vraag mij of die drie miljoen jomgeren in Rome zich daar ook achte kunnen scharen in het algemeen.
Het is inmiddels bekend dat een dag later (na de ontmnoeting met de paus) er nog zo´n zestig duizend jongeren van de Neokatecumenale beweging gebleven zijn om getuige te zijn van zo´n drieduizend roepingen voor het religieuze ambt( Priester of zuster)in welke vorm dan ook.

Bij deze roepingen zijn ook meisjes opgestaan.

( Naar mijn idee niet om priesteres te worden)

Het is jouw goed recht om te vinden dat de Kerk hier iets aan moet doen.

Om bij jouw verhaal van het schip en de gestrande persoon te blijven: Er komen genoeg schepen voorbij. Denk maar eens aan al die nieuwe bewegingen in de Kerk, die hun best doen het Evangelie te verkondigen.

Groetjes Ivo


REAGEER


andre
31 aug, 23:47

RE: roepingen
Hoi Ivo, bedankt voor je reactie. Ik ben zelf gehuwd pastoraal werker die eigenlijk volledig alle taken moet verrichten die vroeger een priester moest doen. Voor sacramentele zaken heb ik een collega of ik moet emeriti opzoeken die geen band met de parochie hebben. Waar het mij om gaat is dat een priesterroeping en een celibaatsroeping twee verschillende roepingen zijn. De kerk vraagt nu priesters die ook een celibaatsroeping hebben. Maar dat is m.i. niet nodig. We hebben alle priesters nodig.

REAGEER


Laura
2 sep, 21:32

RE: roepingen
Ik wil niemand tegen het hoofd stoten maar laten we wel duidelijk zijn in onze bewoordingen.
Waarom heet een vrouwelijke priester geen priesteres?
Wat God van ons wil, dat weet ik niet, ik weet alleen wat God van mij wil en dat is catechese geven aan kinderen.
Meestal roeiend tegen de stroming in maar met heel veel wondertjes die mij zomaar toegeworpen worden.
Catechese geven met tegenwerking die weer offertjes van mijn kant vragen. Maar met het vertrouwen in onze Heer Jezus Christus dat bergen kan verzetten.

Wat ik van de kerk vraag zijn priesters die staan voor hun roeping, die getuige van hun roeping, die door het vuur gaan bij tegenwerking van de duivel. Priesters die wel op aarde leven maar die niet op aardse verlokkingen ingaan.
Kortom priesters die zijn als een rots in de branding, personen waar je op kunt bouwen. Nederig van hart maar sterk in de schoenen. Gelukkig mag iedereen fouten maken hoor.

Ik begrijp dat ik de lat heel erg hoog leg, maar ik verwacht perfectie.

Wat ik al eerder aangegeven heb is dat ik persoonlijk denk dat er voor vrouwen al genoeg taken in de kerkgemeenschap zijn weggelegd.

Verder ben ik het er mee eens dat we priesters nodig hebben, maar staat er niet in de bijbel "vraagt en er zal gegeven worden".
Vragen we eigenlijk wel of zijn we te druk met ons zelf bezig om de kerkgemeenschap te maken zoals we hem zelf in onze betrekkelijkheid zien.

REAGEER


andre
2 sep, 23:59

RE: roepingen
Beste Laura,
Je stoot me niet tegen het hoofd hoor. Ik ben alleen verbaasd waarom je zo denkt. Ik vind de term "priesteres" meer horen bij de heksistische natuurgodendom. Een vrouwelijke directeur is ook directeur en een vrouw kan ook secretaris zijn, hetgeen wat anders is dan secretaresse. Ik vind dat onze kerk ook echt priesters nodig heeft die door het vuur gaan. Die een rots in de branding zijn. Maar ik ben er ook van overtuigd dat God daartoe mensen roept die het ook willen beantwoorden: mannen en vrouwen, gehuwd en ongehuwd. Misschien lat God dat nu wel zien door het gebrek aan priesters.
Weet wel Laura, ik waarder je zer vanwege je oprechtheid.
groeten andre

REAGEER


Ivo Heins
3 sep, 14:02

RE: roepingen
We hebben het nog steeds over priesterroepingen , hé.

Mijn idee is het nog steeds dat een priester een fundamentele rol heeft in de gemeenschap.

Ik wil die zeker niet vergelijken met die van een arts, die zijn tijd moet verdelen.

De priester is onze poort naar God, de verpersoonlijking van Jezus Christus, middels de Zegen van de Bisschop. Bij het Sacrament van de Biecht vind ik dat een heel belangrijk verschil. Het is heel juist dat je voor de sacramentele zaken een priester nodig hebt.En dan is het minder belangrijk dat ze niet zo’n binding hebben met de parochie! Mijn ervaring met deze emiriti is alleen maar positief.

Laten we er voor waken niet een Kerk te willen naar onze maatstaven waarin we alles kunnen overzien. En al onze wensen laten uitkomen.Om met de woorden van Laura te spreken :laten we niet een kerkgemeenschap maken zoals we hem zelf in onze betrekkelijkheid willen zien.

Er wordt makkelijk gesproken over wat God misschien wil of niet wil . Voor hetzelfde geld kun je zeggen dat de duivel hier vrij spel krijgt, om Gods werk te vernietigen...

Ivo

REAGEER


andre
5 sep, 0:30

RE: roepingen
Ach we zullen het wel zien. Ik ben er van overtuigd dat over 200 jaar de Paus weer en mea culpa uitspreekt over dit misverstand. Het enige wat ik weer is dat er in Nederland en in heel West Europa een enorm priestertekort is. Dat kan ook een signaal van God zijn. Het heeft niet alleen te maken met ongeloof. Ik vind dat de kerk te snel spreekt van een geloofscrisis. Ik noem het eerder geloofsontwikkeling. Als de kerk de drie ambten zoun voor mannen en vrouwen, gehuwd en ongehuwd (zoals de oud katholieken en anglicanen) dan zouden de roepingen in ieder geval helderder worden. En laten we niet vergeten: Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.

REAGEER


Peter
30 sep, 17:28

RE: roepingen
Ik denk personelijk dat een priester ongehuwd moet zijn. Hij moed zich volledig kunnen richten op de Kerk, met al haar problemen. Als een priester nog een gezin heeft (je kunt onmogelijk wel huwen toesten, maar kinderen verbieden)dan kan de priester zich niet meer volledig op god richten, want de kindertjes moeten naar school gebracht worden enz..

Een priester probeert in persoon van Christus te leven. En waarom Christus nou alleen mannelijke appostelen riep????

REAGEER



The content on this site may not be reused or republished. © 2005 - 2010 - All Rights Reserved
This design template from website tempaltes portal
Het Catechese.net - Als je wilt doorgeven wat je bezielt Articles catalogue
2000 2003 2004