|
|
|
|
| Auteur | Bijdrage | RV
9 mrt, 7:00 | Heeft God het kwaad geschapen?
Laatst ontwikkelde zich op de ´Katholieke Gesprekshoek´ een interessante discussie over de vraag of God het kwaad heeft geschapen. Omdat dit ook een vraag is die je in de catechese veel tegenkomt heb ik hieronder een verkorte weergave van de discussie opgenomen:
De discussie begon met de volgende vraag: "God is almachtig. Hij kent geen verleden en toekomst, Hij is in het "eeuwige heden".
Als God zo perfect is waarom heeft hij dan de aarde en de mensen geschapen?
Om zich te laten aanbidden en bejubelen door een wezen zo nietig in vergelijking met Hem?
De almachtige scheper creëerde een wereld die niet perfect was, en dat wist Hij al voor de schepping!?
Dus, als God zo perfect is waarom heeft hij dan toch de aarde en de mensen geschapen?"
Daarop volgden een paar reacties:
Reactie 1: "God heeft de wereld en mensen geschapen omdat hij perfect is.Perfect in liefde voor ons .Wat is liefde als je het niet kan delen met anderen.Mijn vrouw en ik hebben ook vier kinderen in de wereld gebracht,uit liefde voor elkaar en voor die kinderen. Als ik die liefde ziet in onze kinderen voor ons, dan kan mijn vrouw en ik ook heel goed begrijpen waarom God ons geschapen heeft."
Reactie 2: "God heeft de aarde en de mensen niet geschapen omdat hij dat op de een of andere manier ´nodig´ had. Als God ´meer´ God zou worden door onze aanbidding, dan zou Hij niet volmaakt zijn.
Als God ons dus heeft geschapen, en met ons het onvoorstelbaar grote heelal, de fascinerende dieren- en plantenwereld, en zelfs een geestelijke wereld (engelen), dan is dat puur uit overvloed van liefde en genade.
Een vergelijking
Als je een vergelijking wilt hebben in onze menselijke wereld: denk aan een artiest die in materieel opzicht niets te kort komt, maar toch liedjes blijft maken; niet omdat hij op de een of andere manier die liedjes nodig heeft (om geld te verdienen), maar puur omdat die muziek uit z´n hart naar boven komt.
Risico
Je vraagt je af waarom God een wereld schiep die niet perfect was, terwijl Hij dat bovendien al van tevoren wist. Ik denk dat er niets mis was met de schepping zoals die God oorspronkelijk voor ogen stond. Maar God schiep iets dat zowel het mooiste als het meest risico-volle aspect van zijn scheppingswerk was: Hij gaf zijn engelen en zijn mensen een *vrije wil*. En door die vrije wil wordt het voor ons mogelijk om God´s liefde te beantwoorden.
Duracelkonijnen
Natuurlijk had God ook een wereld vol Duracelkonijnen kunnen scheppen die nooit afwijken van hun voorgeprogrammeerde gedrag (heen en weer draaien en op een trommeltje slaan). Maar Duracelkonijnen zijn niet in staat om lief te hebben. Je kan alleen van iemand houden omdat je een vrije wil hebt. Gedwongen of voorgeprogrammeerde liefde IS geen liefde.
Dus schiep God ons met een vrije wil (en ik ben nog steeds blij dat Hij dat deed -ik zou geen Duracelkonijn willen zijn). Hij wist van tevoren dat Hij zijn engelen en ons daarmee de mogelijkheid gaf om Zijn liefde te beantwoorden, om te gaan delen in die grote liefde van de Drie-ene God. Maar Hij gaf ons daarmee ook de mogelijkheid om ons van God af te wenden, om er voor te kiezen om Zijn liefde *niet* te beantwoorden.
God dwingt nooit
En dat is helaas precies wat er gebeurde. Dat is de strekking van het verhaal over Adam en Eva. Als onze wereld niet (meer) perfect is, dan is het in ieder geval niet God´s schuld. Integendeel: Hij blijft proberen om de liefde van de mensen weer ´terug te winnen´, met oneindig veel geduld. Nooit zal God ons forceren of willen dwingen; dat laat Jezus in zijn hele optreden zien. Al wil je God´s Zoon aan het kruis slaan, dan nog zal Hij zich niet verzetten. Hij blijft voor alles onze vrije wil respecteren. Uit liefde."
 REAGEER
| R.V.
9 mrt, 7:00 | Natuurrampen?
Hierna kwam de volgende vraag/opmerking:
"Maar m.i. blijft dan toch nog de ellende, die ontstaat uit de rampen, die onze wereld treffen, en waar je geen mens verantwoordelijk voor kunt stellen.
Men zegt wel eens dat wanneer je alles wilt verklaren je niets verklaart. En zo is het m.i. hier ook mee.
Het kwaad in deze wereld is een feit. Wij kunnen het niet tenvolle duiden. Het is een moeilijk mysterie. We zullen er mee moeten leven, want ook al zou je weigeren te accepteren, dat een goede God dit kwaad laat ontstaan, jazelfs de
uiteindelijke laatste oorzaak is van het gebeuren van het kwaad, want als hij de mogelijkheden niet schiep voor het kwaad, dan zou het er ook niet zijn, dan schiet je er niet zoveel mee op. Het kwaad is er en blijft er; nu hebben wij tenminste nog de geloofsmogelijkheid om tegen beter weten in er op te vertrouwen, dat er ooit nog een happy end zal zijn."
Daarop volgde weer deze reactie:
"Dat iets een mysterie is, wil niet zeggen dat je er niet over mag proberen na te denken :)
Wat ik wilde zeggen, is dat het kwaad in geen geval aan God toegeschreven moet worden. Wat voor een God zou dat zijn, die zelf de oorzaak is van ellende en rampen? In ieder geval niet de God van Liefde waarin ik geloof!
Het mysterie van de oorsprong van het kwaad moet dus aan de kant van de schepping liggen. Niet alleen de mens is door de keuze tegen God aangetast, maar de zonde heeft gevolgen gehad voor de hele schepping. De wereld waarin wij leven is een gebroken wereld, niet de wereld zoals God die oorspronkelijk heeft bedoeld. Er is een mysterievolle verband tussen de (verkeerde) keuzes die mensen (en laten we ook niet de engelen vergeten) gemaakt hebben en het lot van de rest van de schepping.
Niet helemaal een vreemd idee: ook vandaag de dag zie je hoe onze keuzes soms gigantische invloed hebben op de wereld waarin we leven: denk aan de vervuiling van lucht, land en water, de aardverschuivingen en lawines door ontbossing, het dunner worden van de ozonlaag door onze uitlaatgassen, enz.
Het kwaad in de wereld en het kwaad dat mensen overkomt blijft in de kern een mysterie, waar we altijd mee zullen blijven worstelen. Maar voor mij is één ding heel belangrijk: we mogen het nooit God voor de voeten werpen. God wil alleen maar redden wat verloren was, herstellen wat gebroken was, levend maken wat dood was. Het kwaad laat God niet onverschillig, net zoals het ons niet onverschillig mag laten. Het hoort uiteindelijk niet in onze wereld thuis en daarom kijken we nog steeds uit naar de definitieve komst van Gods koninkrijk, "waar alle leed geleden is en al ons kwaad vergeven".REAGEER
| R.V.
9 mrt, 7:00 | RE: Natuurrampen?
Hierop volgde nog een vraag: "Als Hij ons de vrije wil gaf om te kiezen voor goed of kwaad, heeft Hij dus indirect het kwaad geschapen tegelijk met de schepping van het heelal, mensen en engelen."
Enkele antwoorden:
"God schiep ons als beeld van zichzelf....
laat ons mensen maken naar ons beeld...
God kent zowel het goede als het kwade.
Wij moeten er leren mee om gaan, hoe pakken we de dingen aan die in ons leven overkomen...
Dat is dus je vrije wil...
Als God die niet gegeven had, dan was hij vergelijkbaar met bv een dictator."
<
"als je een keuzevrijheid schept, schep je daarmee nog niet het kwaad! Als ik iemand de keuzevrijheid geef om te betalen voor een pak suiker of het te stelen, heb ik daarmee nog niet de diefstal op mijn geweten! Het kwaad is niet een ´iets´ dat God geschapen zou moeten hebben (omdat God nu eenmaal alles geschapen heeft); het is eerder een ´niets´, een ontbreken van wat God is (liefde, trouw, eerlijkheid, enz.)
Kiezen voor het kwade is dus eigenlijk het afwijzen van het goede. Zo moet je ook de hel zien. Veel mensen hebben moeite met het beeld van een verschrikkelijke vlammenzee waar God mensen naartoe zou sturen. De hel is in feite geen plaats, maar een toestand: als iemand definitief er voor kiest om God af te wijzen(voor zover zoiets uberhaupt denkbaar is), dan respecteert God zelfs die -fatale- keuze. De hel is niets anders dan het ontbreken van God, en aangezien God liefde is, moet het ontbreken daarvan een verschrikkelijke toestand zijn (want wij zijn geschapen voor de liefde)."
REAGEER
| Peter Kegels
29 mrt, 7:00 | RE: RE: Natuurrampen?
Beste R.V.,
We kennen met zijn allen het tweede scheppingsverhaal met Adam, Eva en .... de slang. Stel je nu eens voor dat God de slang niet had gerealiseerd, dat er niet van de appel was gegeten. Dan hadden wij het kwade nooit gekend. Maar hoe kan ik dan iets goed doen als ik het verschil tussen goed en kwaad nooit zou mogen ervaren?
Groetjes Peter KegelsREAGEER
| Peter Kegels
13 mrt, 7:00 | RE: Natuurrampen?
Om deze problematiek beter te begrijpen ben ik voorstander dat je het boek "Als ´t kwaad goede mensen treft" van Harold S. Kushner (Rabbi)toch eens even zou doornemen.
Vb. een citaat uit pagina 42
Een filosoof zou het zo kunnen stellen: God kan verkiezen rechtvaardig te zijn en iemand te geven wat hij verdient door de goddelozen te straffen en de rechtvaardigen te belonen. Maar kunnen we logischerwijze zeggen dat een almachtige God rechtvaardig moet zijn? Zou zij nog steeds almachtig zijn als wij, door deugdzaam te leven, Hem konden dwingen om ons te beschermen en te belonen? Of zou Hij dan gereduceerd worden tot een soort kosmische automaat waarin we het juiste aantal muntjes stoppen en waar degene wat we willen vervolgens uit komt rollen (met de mogelijkheid tegen de machine aan te schoppen en die uit te schelden als hij ons niet geeft waar de voor betaald hebben)?
Het komt hierop neer, God geeft de mens kansen maar komt niet tussenbiede (Mens en natuur, mens en technologie, ...)
GroetjesREAGEER
| Rianne Brant
5 nov, 16:21 | RE: Heeft God het kwaad geschapen?
Om te beginnen hebben de schriftgeleerden er een puinhoop van gemaakt door IK BEN Goden als Here God te vertalen in het O.T.
Goden zijn goed en kwaad!
Volg deze link maar eens naar het document dat ik gemaakt heb:
http://www.aaaa.demon.nl/e/elohim.html
REAGEER
|
|
|
