|
|
|
|
| Auteur | Bijdrage | elal
19 mei, 22:44 | God liefhebben
6 REAGEER
| Broeder
10 mei, 0:11 | God liefhebben
Bij het liefhebben aan God denk ik onwillekeurig aan een van de mooiste teksten uit Gods Woord:
"Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad" (1 Joh. 4:19)
En wat is Zijn liefde tot ons?
"Hierin is de liefde van God ten opzichte van ons geaard, dat God zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem" (1 Joh. 4:9).
De liefde is uit God (1 Joh. 4:7) en God is liefde (1 Joh. 4:8).
Wonderlijk genoeg is het ook het eerste gebod "Gij zult de Heere, uw God, liefhebben uit geheel uw hart, en uit geheel uw ziel, en uit geheel uw verstand, en uit geheel uw kracht"
(aanhaling uit Markus 12:30).
Door het werk van Christus is dat nu mogelijk.
REAGEER
| Chuck.
10 mei, 1:27 | RE: God liefhebben
Beste Broeder:Het eerste is het voornaamste,
met je eens.
Het eerste:Eerbied en liefde voor God.
Het tweede:Liefde voor je naaste.
Markus 12:31 Deze zijn de voornaamste geboden.
Als je dan Mattheus 25:34-40 leest,vind ik het
moeilijk te zien hoe je eerste gebod kan leven,
zonder ook het tweede gebod te leven.
Christus maakt dat duidelijk vind ik.
Chuck.REAGEER
| William Kuipers
11 mei, 22:17 | RE: God liefhebben
Broeder, Chuck, anderen,
De liefde voor God heeft voor mij een speciale betekenis. Het bijbelwoord dat ons gebied God lief te heben uit o.a. Markus 12,30 heeft mijn leven totaal veranderd.
Ik ben geboren in een katholiek gezin. Ik deed mijn eerste communie en heb toen ik 11 jaar oud was mijn vormsel gedaan. Dat vormsel was een van de weinige dingen uit mijn leven waar ik ooit echt spijt van gehad heb.
Toen ik ongeveer 18 jaar oud was begonnen er wat wat vragen op te komen bij mij. In discussies met vrienden was de vraag gesteld: "Bestaat God?". Dat was nog niet eens een serieuze twijfel ... maar de vraag was gesteld en had een antwoord nodig. Vanaf dat moment was er een twijfel in mijn hart. Ik had spijt dat ik mijn vormsel gedaan had. Ik kon er mij nauwelijks iets speciaals van herinneren. Ik wilde zelf kiezen voor God en voor de kerk.
Dat was niet iets wat iemand mij gezegd had. Ik wist helemaal niet wat te doen, of hoe dit ´probleem´ aan te pakken. Vanaf mijn twaalfde levensjaar was er op scholen geen katholiek- of geloofsonderricht. Ik ging op zondagen naar de mis. Maar daar kwam er ook niet echt antwoord op mijn vragen.
Toen ik 21 jaar werd heb ik op mijn verjaardag een bijbel gevraagd. Ik kreeg van mijn ouders een nieuw testament en heb dat eenmaal van voor naar achter gelezen. Ook heb ik in die periode zelf een oud testament gekocht en dat van voor naar achteren gelezen. Ik kende overigens al veel verhalen uit het oude testament van de lagere school en als kind hadden wij thuis een kinderbijbel. ... Jezus had voor iedere moeilijkheid een oplossing.
Mijn vragen bleven. Ik ging op zondagen nog steeds naar de kerk. Toen ik 24 jaar was kwam er iets nieuws. Ik kwam in contact met een katholieke jongerengroep. Deze groep was betrekkelijk conservatief. Niemand leek enige twijfel te hebben over welk geloofspunt dan ook. Ik twijfelde wel en voelde mij eigenlijk niet op mijn plaats. Eens in de maand was er op een zaterdagmiddag een ´bezinningsbijeenkomst´. Daar gebeurde wat bijzonders met mij. Ik ben daar geen middag geweest, zonder dat God mij iets leerde. Dat kwam soms door het onderricht van de priester, soms door iets wat ikzelf mij bewust werd, soms door wat andere deelnemers zeiden. Het waren kleine stapjes.
Mijn vragen bleven. In de periode dat ik 24 jaar was begon ik mij ook meer bewust te worden van zonden waar ik mee worstelde. Ik was een ´slaaf´ van sommige zonden en ik had niet de kracht om ze te overwinnen. Ik vond het heel normaal om op anderen boos te zijn. Maar ik zag zelf maar weinig dat ikzelf daar het meeste onder leed. Vanaf dat ik ca. 10 jaar oud was heb ik ook nooit meer gebiecht.
Toen ik 32 jaar was ben ik opnieuw begonnen met aarzelend mijn zonden te beleiden in een biecht. Mijn biecht was echt niet perfect. Bij sommige van mijn eigen zonden leek wel of ik ze niet uit kon spreken. Maar in diverse biechten heb ik toch stappen gezet.
In die periode had mijn baas - terecht - veel kritiek op mij. Dat deed pijn. Maar er gebeurde opnieuw een klein wonder in mij. Ik kon erkennen dat zijn kritiek terecht was. Ik begon zelfs te bidden ´God, zegen deze man´. Geen fraai gebed. Maar het was er een. En het verzachte mijn hart op bijzondere wijze.
Mijn vragen bleven. Ik wilde voor God kiezen en wist niet hoe. Bestaat God? Ik had twijfel en de vraag had een antwoord nodig.
Ouders van vrienden uit de jongerengroep hadden 7 catechese avonden georganiseerd. De avonden werden gegeven door een (naar mijn idee) beetje vreemd mannetje. Ik was het lang niet altijd met hem eens. Toch was het boeiend wat hij vertelde. Op een van deze avonden begon deze man aan iedereen die aanwezig was te vragen: "Houd je van God"? Iedereen moest een persoonlijk antwoord geven. De volgende woorden uit het evangelie schoten mij te binnen, ik wist ze letterlijk:
"Wat is het voornaamste gebod?
Gij zult de Heer uw God liefhebben met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en met al uw vermogens."
En ook: "En daaraan gelijkwaardig, heb uw naaste lief gelijk uzelf"
Ik realiseerde mij op dat moment dat ik eigenlijk helmaal niets speciaals of extra deed om van God te houden. Ik was het mij niet bewust in elk geval. Ik heb tegen de mensen gezegd: "Nee, ik houd niet van God".
Op dat moment nam ik in stilte een besluit:
Ik ga het volgende doen: zovaak het mij te binnen schiet gaat ik bidden "Vader God, wilt U mij leren hoe ik van U kan houden".
Ik heb dat ook echt gedaan. Een hele tijd lang. Er gebeurden twee dingen. Het eerste gebeurde onmiddellijk. Ik werd mij diep van binnen bewust dat God bestond en ... dat ik voor Hem gekozen had. Dat bewustzijn heeft mij tot nu toe nooit verlaten. Het bracht ook een diepe blijdschap in mijn hart.
Het tweede wat gebeurde was, dat ik heel veel genade kreeg om mijn eigen fouten te erkennen. Ik kon mijn boosheid erkennen en inzien dat die boosheid mijn gebrek was en niet effectief. Mensen om mijn heen zagen mij ook veranderen. In die tijd begon ik ook te bidden (en voor mij te laten bidden) voor de doop in de heilige Geest. Dat is een ander verhaal.
Wat heeft mijn verandering nou te maken met God liefhebben. Ik kwam bij het lezen van de bijbel ook tegen in Johannes 14,15 Als gij Mij liefhebt, zult ge mijn geboden onderhouden. (16 Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven ...)
en Joh 14,21 Wie mijn geboden onderhoud, die hij heeft ontvangen, hij is het die mij liefheeft. En wie mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden: ook ik zal hem beminnen en Ik zal mij aan hemaren."
De Vader liefhebben is dus de geboden onderhouden. Toen ik wilde gaan leren om God lief te hebben, toen begon Hij mij te helpen om meer godvruchtig te leven.
Groet,
REAGEER
| Herman
11 mei, 23:39 | RE: God liefhebben
William.
Jouw getuigenis heeft mij echt wat gedaan.
De Liefde des en voor de Vader bewerkt dat je Zijn
geboden bewaard en die zijn niet zwaar want Zijn
juk is licht en Zijn last is zacht.
In dit geval is een JUK bedoelt voor een span ossen, de één onervaren de ander ervaren,zodat
de nieuwe os alles overneemt en leren kan van de
al vele jaren meegaande trekos enz.
In veel opzichten herken ik mezelf in wat jij schrijft behalve in jouw vraag,bestaat God.
Maar ondanks dat ik geloofde dat Hij bestond,deed het me verder niets.
Ook was ik niet kerkelijk georiënteerd van huis uit verder dan de christelijke school en een paar
jaar zondagschool ben ik niet gekomen.
Wat is het dan wonderlijk net zoals bij jouw het
geval was dat er dan toch dat contact naar boven
tot stand komt.
Het lijkt wel een beetje of wanneer de vragen des
levens in je gedachten een rol beginnen te spelen
de Heer onze God zich haast om je tegemoet te ko-
men en in te vullen waar je onbewust naar verlangt
Liefde,blijdschap,vrede en niet te vergeten gebor-
genheid.
William ik heb ook na de invulling,vervulling etc
van/met/door de Heilige Geest er lang over gedaan voor dat ik enigermate de moed had om Hem te zeggen dat ik van Hem(God) hield.
Ik ben zelf niet met al te veel liefde in mijn op-
voeding verwend en mijn eigen vader heb ik niet gekend.En daarom ondanks het feit dat ik ontzag´lijk
blij was een echte Vader gevonden te hebben(Hij mij) heb ik heel lang schroom gehad met houden van.Zo in de trant van,dat zeg je niet zo maar en
dat is een ideaal zo ver weg en zo verheven,zal ik wel ooit zover komen dat ik dat durf te zeggen. Maar Hij heeft zich daardoor niet laten weer-
houden en mij overladen met zegeningen zoals de
bijbel dat noemt,zegeningen van allerlei aard zo-
wel materieel als geestelijk,genezing voor mijn
body en voor mijn ziel.
Daardoor ging ik langzaam maar zeker verstaan die
tekst die ongeveer zegt,Wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad.
Het volbrachte werk aan Golgatha´s kruis heeft voor mij dan ook een hele zware lading gekregen,er
gaat geen dag voorbij dat ik Hem daar niet voor dank,want al gaat het mijn begrip te boven,voor mij staat vast,dat Hij mij al liefhad toen ik Zijn
onverschillige vijand was.
En door al het werk wat Hij aan mij gedaan heeft en nog doet kan ik nu zeggen en met een oprecht hart,
VADER IK HEB U LIEF.
Ook nu weer,door jouw getuigenis een stuk herken-
ning van Zijn liefde waar nooit een eind aan komt. Vriendelijke Groet.Herman. REAGEER
| Broeder
12 mei, 10:51 | RE: God liefhebben
Allen,
bij het lezen van het getuigenis van William en het antwoord op zijn vraag wat hij uiteindelijk kreeg moest ik denken aan de volgende tekst:
"Maar zonder geloof is het onmogelijk Hem te behagen; want wie tot God nadert, moet geloven dat Hij is en dat Hij een beloner is van die Hem zoeken"
(Hebr. 11:6)
God beloont wie Hem zoeken. En het ontdekken en geloven dat Hij is.
God beloont wie Hem zoeken.
En wat voor een beloning. Uit alles blijkt de liefde.
Wanneer ik aan de liefde van God denk en wat die inhoud raak ik eigenlijk nooit uitgepraat.
En het gaat hoger dan ons menselijk verstand.
Neem bijvoorbeeld Efeze 1:4.
"In hem heeft Hij ons immers uitverkoren voor de grondlegging van de wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor Hem in de liefde."
Als mens gaan dan alle ´alarmbellen´ rinkelen van ´hoe kan dat nou, ik was er nog niet eens´. Als gelovige kun je het aanvaarden.
Er werd gesproken over de Helper. Uit Joh. 14 o.a. Ook wel vertaald als Trooster. Het woord in de grondtekst is ´paracleet´.
Het betekent: ´iemand die de zaak van een ander op zich neemt en hem te hulp komt´.
Dit deed Christus, toen hij op aarde was en doet hij nu in de hemel (Zie 1 Joh. 2:1 waar hetzelfde woord ook wel door ´Voorspraak´ is vertaald). Dit werk verricht de Heilige Geest nu op aarde in de plaats van Christus.
Door de Heilige Geest worden al deze dingen de gelovige bekend gemaakt. Hij leidt ze in de -hele waarheid- en vertelt hen -alles- (Johannes 16:13).
Dus voor de grondlegging van de wereld al uitverkoren? Hij die alles werkt naar de raad van zijn wil (Efeze 1:11).
Ik sta elke keer stil in verwondering hoe groot en machtig die Raad is. Hij wist tevoren dat Hij zijn Zoon zou zenden voor ons. En Zijn Liefde ging tevoren naar ons uit.
"Maar God bevestigt Zijn liefde tot ons hierin, dat Christus voor ons gestorven is, toen wij nog zondaars waren" (Rom. 5:8).
En was ik dan alleen maar een zondaar toen Hij hier op aarde kwam?
Nee, nog veel erger. "En zij hebben mij kwaad voor goed opgelegd, en haat voor mijn liefde" (Psalm 109:5).
Christus, de uitstraling van zijn heerlijkheid en de afdruk van Gods wezen (Hebr. 1:3) kwam hier op aarde en ik zette daar haat tegenover.
Kruisig Hem. Dat was mijn antwoord op de gave van God.
En als ik nog dacht het allemaal wel meeviel achteraf dan denk ik aan wat er geschreven stond: Koning der Joden. En hoe? In 3 talen. Joh. 19:19. Hebreeuws, Grieks en Latijn. Of ik nu zo religeus was en dacht dat ik mezelf wel schoon kon werken en offeren voor God (hebreeuws) of ik dacht dat ik de wijsheid in pacht had en de dingen zo kon beredeneren dat ik wel acceptabel was voor God (grieks) en of ik dacht dat ik de wereld en God kon veroveren door eigen kracht (latijn de taal van de Romeinen), dan wilde ik dat doen zonder Christus. Het schoof immers mijn hele wereld ondersteboven.
Daarom wilde ik Hem niet. En Hij werd gekruisigd, onschuldig.
Onschuldig, iets wat ik door mijn eigen verdienste nooit kon worden.
Ik ben op punt nul. Alles wat ik kon verpesten (verderven) heb ik verpest.
En dan klinkt het Evangelie, letterlijk vertaald ´Blijde Boodschap´.
Petrus mag een van de sleutels gebruiken om de deurte doen voor het huis Israël waardoor vele kinderen van God binnen zullen stromen, en later de deur van de volken (Hand. 11:18)
"door de bepaalde raad en de voorkennis van God overgegeven, hebt gij door de hand van wettelozen aan het kruis gehecht en ter dood gebracht. Hem heeft God opgewekt" (Hand. 3:23-24)
"Het hele huis van Israël wete zeker dat God hem zowel tot Heer als tot Christus gemaakt heeft, deze Jezus, die gij gekruisigd hebt"
Ja, het is waar. Ik hoefde Hem niet.
Maar nu hoor ik dat God Jezus gezonden heeft. Hij komt van Hem. God heeft een plan.
Wat nu?
"Bekeert u, en een ieder van u late zich din de naam van Jezus Christus tot vergeving van zonden, en gij zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. Want u komt de belofte toe en uw kinderen en allen die veraf zijn, zo velen de Heer, onze God er roepen zal"
Ik heb het allemaal verknald God, en de Heer, Jezus, Christus die U hebt gezonden heb ik afgewezen en naar het kruis verwezen.
En nu bied U mij iets aan. Waarvoor? Ik heb en had u niets te bieden.
Ik was inderdaad veraf en niet zo´n klein beetje ook.
En dit alles wist U van tevoren. Hoe wonderbaarlijk groot bent U!
En U bied meer dan ik ooit vragen kon.
Toen ik tot besef van mijn zonden kwam aanvaardde ik dankbaar de vergeving.
Maar U gaf Uw Zoon ook, opgewekt uit de doden.
Hem die ik dood wenste en zag sterven. En dat beviel me. En nu Heeft U Hem opgewekt. Hij is opgestaan. Hij leeft, en mag nu mijn leven zijn (Kolosse 3:4).
En U geeft ook de Heilige Geest, alles wat Hij van U gehoord heeft zal Hij aan mij vertellen.
U geeft mij meer dan ik ooit had kunnen denken!
Ik kan het niet begrijpen hoe groot Uw liefde is, dat U het liefste wat U had, Uw Zoon, Uw Geliefde, Uw Welbehagen, de Zoon van Uw liefde (Kol. 1:13) overhad voor mij en toch roept u op die liefde te begrijpen (Efeze 3:18), zowel breedte, lengte, diepte als hoogte.
Ja, hoe waar is het, het Schriftwoord, dat besef dringt nu door:
"O diepte van rijkdom, zowel van de wijsheid als van de kennis van God! Hoe ondoorgrondelijk zijn zijn oordelen en hoe onnaspeurlijk zijn wegen! Want wie heeft de zin van de Heer gekend? Of wie is zijn raadsman geweest? Of wie heeft Hem eerst gegeven, en het zal hem vergolden worden? Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen! Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen"
(Rom. 11:33-36).
Hij heeft alles gegeven: Christus.
Hem zij eeuwig dank gebracht voor die Liefde.
REAGEER
| elal
19 mei, 22:44 | RE: God liefhebben
Dank je wel voor jullie mooie getuigenissen.
Iedere keer wordt ik daar weer door ontroerd.
Die liefde is niet uit te spreken. Ook ik mocht De Liefde ervaren op mijn vraag God, als U dan bestaat laat het me dan eens weten want nu snap ik er geen barst meer van.
een overweldigende liefdesgloed vloog meteen door me heen. en ik kreeg een enorme geestelijke honger.
Iedere dag vraag ik om vervuld te worden met de H.Geest ... de liefde
Toen ik weer eens vroeg bij aanbidding van het Allerheiligste: Heer vul me maar met Uw liefde, want ik ben doodmoe, ben te moe om te praten tegen U ga lekker stil zitten en luisteren naar U.
Weer een overweldigende liefdesgloed door me heen, toen zei ik Stop maar even Heer, anders barst ik straks nog uit elkaar.
Toen vroeg Hij me: Kun je dat naar anderen ook?
dat heb ik beaamt, maar toen kwam er een naam van iemand waar ik het zo moeilijk mee had.
Voor mij zo zeker dat deze geboden bij elkaar horen.
Zelfs zie ik het als het Kruis, eerst verticaal naar God toe; je laten vullen door Zijn Liefde en dan moet die liefde er horizontaal bijna vanzelf naar de naasten stromen. Ook heb ik geleerd om vaak te zeggen Jezus ik houd van U (ik zing het vaak)
Toch weet ik ook dat de Vader de mens moet trekken.
Geloof is alleen genade.
En dan vertrouwen !
Wat hebben we een goede God, een liefhebbende God.
De wereld snakt naar de getuigenis van Gods Liefde.
Zelf ervaar ik dat de beste getuigenis naar mensen is: Ik ben er zo gelukkig in / mee het geloof. Gezegend weekend.
REAGEER
|
|
|
