• inloggen
• lid worden
• uitleg
• faq
• enquête

• de kathedraal

• homepage
• top 25
• archief

“Gehandicapten zijn door het hart met Jezus verbonden. Het evangelie is voor alle mensen allereerst de ontmoeting met Jezus. Onze inspanningen voor de catechese bij gehandicapten vertrekt vanuit deze oprechte overtuiging (...) Mentaal gehandicapten tonen een intelligentie van het hart die belangrijk is voor intellectueel begrip.”

Antonella Antezza geeft toe dat St.-Egidius eigenlijk “per ongeluk” met catechese voor gehandicapten is gestart. Aanleiding vormde een aantal volwassen gehandicapten die nog geen communie of vormsel hadden ontvangen.

Al snel werd duidelijk dat dit niet zomaar een catechese voor, maar ook met de gehandicapten moest worden. “De ontmoetingen vinden telkens plaats op zondag en zijn nauw verbonden met de eucharistische liturgie.”

Volgens haar zijn de belangrijkste en meest vreugdevolle momenten nauw verbonden met de sterke tijden van het liturgische jaar en de grote kerkelijke feesten.

De catechese kan ook niet beperkt blijven tot verbale catechese, maar er wordt ook gebruik gemaakt van tekeningen, gebaren en liederen. Die zorgen ervoor dat iedereen zich kan ermee identificeren en direct betrokken is.

Recent verscheen ook het boekje “Jezus als vriend”, dat duidelijk maakt dat we Jezus allereerst als vriend ontmoeten en Hem ook als vriend herkennen.

Vooroordelen en aanvaarding

Antonella Antezza vindt dat mentaal gehandicapten in de Kerk al te lang meewarig bekeken werden. Zo konden ze lange tijd bepaalde sacramenten niet ontvangen. “Vanaf het begin van de jaren tachtig vond er een debat plaats in de katholieke Kerk over de toelating van mentaal gehandicapten tot bepaalde sacramenten, in het bijzonder de communie en het vormsel en hun deelname aan het liturgische leven van de kerkelijke gemeenschap. We vinden dat er een grotere gevoeligheid is dan in het verleden en meer aanvaarding, maar er zijn nog steeds een aantal vooroordelen die moeten overwonnen worden.”

Zo werd lange tijd gezegd dat gehandicapte mensen die sacramenten niet nodig hadden, omdat ze zo al goed zijn omdat ze lijden of ze niet nodig hebben omdat ze die toch niet begrijpen. “Wij zijn ervan overtuigd dat mensen met een mentale handicap zijn zoals iedereen, en zoals iedereen door het evangelie moeten bekeerd worden. We kunnen hen geen deel van het Goede Nieuws of het christelijke leven ontzeggen. We beschouwen hen dan ook als volwaardige personen. Deze evangelische reis met de gehandicapten bracht ook voor hen een belangrijke verandering.”

Eerdere gerelateerde berichten: