|
|
| Auteur | | | | Marsupilami | Geplaatst op 27/12 '03 12:58u
Soms dan hoor ik hier zeggen dat de liturgie niet belangrijk is zolang men maar het hart op de juiste plaats heeft. Dat is een pertinente misvatting! De liturgie is het BELANGRIJKSTE medium om God te ontmoeten en te leren kennen.
Het evangelie zegt toch ook wel dat je Christus kan ontmoeten in het gelaat van gekwetste mensen. Godaart zich op de plaats waar men zich inzet voor elkaar en zich laat raken door andermans lijden.
Mt 25
41 Dan zal Hij zich ook richten tot hen die aan zijn linkerhand staan en tegen hen zal Hij zeggen: ` `Ga weg van Mij, vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat aangelegd is voor de duivel en zijn engelen. 42 Want Ik had honger en jullie hebben Me niet te eten gegeven, Ik had dorst en jullie hebben Me niet te drinken gegeven, 43 Ik was vreemdeling en jullie hebben Me niet opgenomen, Ik was naakt en jullie hebben Me niet gekleed, Ik was ziek en zat in de gevangenis en jullie hebben niet naar Me omgezien.´´ 44 Dan zullen ook zij antwoorden: ` `Heer, wanneer hebben we U hongerig gezien of dorstig of als vreemdeling of naakt of ziek of in de gevangenis en hebben we U niet geholpen?´´ 45 Dan zal Hij hun antwoorden: ` `Ik verzeker jullie, alles wat je niet voor één van deze minsten hebt gedaan, heb je ook niet voor Mij gedaan.´´ 46 Zij zullen naar de eeuwige straf gaan, maar de rechtvaardigen naar het eeuwige leven.´ | | Reageer | Print | | | francis | Geplaatst op 27/12 '03 15:46u
Liefste Mariette,
Het gaat hier wel niet over twee kampen, maar om een diepe verscheurdheid in onszelf, een splijting of breuk, die duidelijk naar de dood leidt.
Terrorisme is feitelijk ver van ons, ook al gaat het Vatikaan met zijn Paus ten gronde: Dat is een historische aangelegenheid, een tijdelijke beproeving, ... denk aan Avignon.
Wij beleven nu de Donkere Nacht, de Woestijn, naar St Jan van het Kruis, in onze tijd en in ons leven. Wij vertrouwen op Christus dat Hij er is en ons leidt. En dat ook de andere mensen in zijn hand en machtige liefde zijn.
Dat beleefde ik als kind toen een klasmakker ter dood werd veroordeeld en terecht gesteld. In dietse familie opgevoed, was hij trouw vlaamsgezind, kwam bij de Vlaamse Wacht en aan het oostfront. Met bevroren voeten lag hij in het ziekenhuis en werd gefusillierd bij de bevrijding. Omdat hij niet op voeten kon staan vroeg de commadant twee rijkswachters om hem bij de handen recht te houden, maar dàt durfde niemand. (Die ´mannen´ kenden elkaar!) Daarom hebben ze hem, tegen de wet in, "vastgebonden" aan de paal. Die jongen was toen achttien, goed opgevoed en flink. Al lachend is hij gestorven. (Een van die ´schutters´ is nu nog mijn vriend, en beklaagt zich nog die dag; een kind moeten doodschieten! ...)
"Den Eltern entkommt man nie", zegt Martin Bormann Junior.
Zo weet ik, dat God iedereen door en door kent. En liefheeft. Redt.
Er is dan ook geen enkele reden om bang te zijn. | | Reageer | Print | | | BertdeFriest | Geplaatst op 27/12 '03 19:35u
Hier is mijn vertaling van een stukje van Danneels z´n interview.
DANNEELS: In veel gevallen, wellicht, het diepe geheimenis van de Eucharistie is verloren gegaan: de werkelijke tegenwoordigheid, het Offer van Christus. Want de liturgische viering is geen toneelstuk. (Hier heeft-ie het zeker niet over de Tridentijnse Mis - die in Belgie al lang in vergetelheid is geraakt - maar over de neiging om de Mis op eigen wijze te vieren, alsof het een gewoon toneelstuk was die interpretatie en veranderingen toestaat, ipv het Heilig Misoffer dat hemel en aarde verenigt door Christus op het altaar tegenwoordig te stellen.)
DANNEELS: De Eredienst is Gods werk naar ons toe. Zij is in haar wezen een gegeven , iets dat naar ons toe komt van buitenaf en ons te boven gaat. Het onderwerp van de Liturgie is de verrezen Christus. Hij is de eerste en enige priester, die in staat is de eredienst aan de Vader op te dragen en het vergaderde volk te heiligen. En de kern van de Litugie is voor ons al bepaald door de instellingsgebaren die de Heer zelf deed. Zekere liturgische vormen zijn door Christus Zelf bepaald. Over deze wezenlijke gegevens van het sacrament heeft de Kerk geen enkel macht. De eucharistische viering zal tot aan het einde der eeuwen blijven zijn dat avondmaal van Christus, dat op dat moment in Jerusalem plaats vond, met gebruik van brood en wijn. Dit kan niemand wijzigen.
U heeft ook beschreven de schaduwkanten die de toepassing van de liturgische hervormingen | | Reageer | Print | | | Dirk | Geplaatst op 27/12 '03 20:23u
Ik vind dat zo een artikel integraal moet worden weergegeven. De kardinaal zegt belangrijke dingen over de liturgie!! Hij klaagt de mistoestanden aan. Goed zo Bert, ik wacht vol spanning op de rest van je vertaling
Dirk | | Reageer | Print | | | John A. | Geplaatst op 27/12 '03 21:16u
Beste Dirk.
In 2001 plaatste ik een link met deze Documenten "The New Evangelization"June 2001 en "Ways to Help Avoid a Clash Between the West and Islam" September 2001 op de R.K Delft Forums van Hans Roest voor discussie,want die spreken mij hier in Canada ook aan.
Die zeggen ook een en het zelfde voor ons alle wereldwijd en dat vind ik goed voor mijn geloof en voor eenheid in een wereldwijde R.K. Kerk.
Groeten. | | Reageer | Print | | | BertdeFriest | Geplaatst op 27/12 '03 23:19u
U heeft ook beschreven de schaduwkanten die de toepassing van de liturgische hervormingen hebben gekenmerkt.
DANNEELS: Het gebeurt, wanneer diegenen die de bedienaars van de Liturgie zouden moeten zijn, lijken meer de eigenaars van de Liturige geworden te zijn. Dan lijkt het ware onderwerp niet meer Christus Zelf te zijn, maar de voorganger of de gemeenschap, die een ritus uit voert van zelfviering, [wordt er het onderwerp van]. In plaats van een gegeven werk uit te voeren (di compiere un gesto dato), worden allerlei toespraken gehouden en aanwijzigen gegeven.
Misschien hebben zelfs de [ongunstige] gevolgen van de liturgische hervorming een zekere negatieve houding veroorzaakt ten opzichte van het idee zelf van hervorming [op andere gebieden], die in vergetelheid is geraakt.
DANNEELS: Ecclesia semper reformanda. Dit is de beweegsreden van het Concilie. Ik geloof niet, dat men er bang voor hoeft te zijn.
Ik (Bert) wil hier toevoegen, dat het gezegde terecht ´´Ecclesia semper reformanda´´ luidt, en niet ´´Liturgia semper reformanda. Wij - geestelijken en gelovigen - moeten ONSZELF hervormen (en de kerktucht, dus) maar NIET de heilige Liturgie en het Geloof.
.
| | Reageer | Print | | | Dirk | Geplaatst op 28/12 '03 0:01u
Dank voor de vertaling Bert! Vooral je laatste zinnen getuigen van een diep inzicht.
Dirk | | Reageer | Print | | | cicero | Geplaatst op 28/12 '03 12:21u
Wij - geestelijken en gelovigen - moeten ONSZELF hervormen (en de kerktucht, dus) maar NIET de heilige Liturgie en het Geloof.
Is dat niet iets wat we ons elke dag moeten afvragen?Telkens weer op nieuw?in onze gebeden?
  | | Reageer | Print | | | Dirk | Geplaatst op 28/12 '03 13:56u
Gisteren in " Nachtwacht", een programma op CANVAS, was er een merkwaardige discussie aan de gang: een Atheist, een priester en Gerard Bodifee spraken over God. De priester was verschrikkelijk onduidelijk en was blijkbaar bang om de naam " Jezus " te noemen. Het was duidelijk zo een priester - zonder colle natuurlijk - die Vaticanum 2 gebruikt heeft om alles overboord te gooien. Hij zei ook nog dat hij het verschrikkelijk moeilijk had met ROME. De Atheist - een vrijmetselaar van de V.U.B. - begon natuurlijk te grijnzen van geluk. Gerard Bodifee - toch een wetenschapsmens - daarentegen keek de priester indringend aan en dacht er het zijne van. Bodifee had enkele weken geleden in een knack-artikel gezegd dat de rk-kerk een grote flater begaan had door de tridentijnse mis af te schaffen. Die " theater-liturgie " van nu, zoals hij ze omschreef, blinkt uit in gebrek aan sacraliteit en mystiek. Vroeger ging hij graag naar een Latijnse mis. Nu dus niet meer. Het probleem van kardinaal Danneels ligt bij priesters zoals deze in dit programma. Niet in Rome!!
Dirk | | Reageer | Print | |
|
© 2003 DigitalWingz
|
