• homepage
• weekoverzicht
• archief
• nieuwsforum
• enquête nieuw!

De vraag of engelen een echte rage zijn of eigenlijk nooit echt weggeweest zijn is voor de Rheinischer Merkur aanleiding om een volledig nummer aan het thema te wijten.

In de bijbel zijn engelen onzichtbare machten die in dienst van God en in zijn opdracht handelen. Zij moeten de mensen in Gods naam helpen. Engelen zijn de drager van het Gods woord. Hij neemt via de engelen contact met de wereld waar zij voor “kleine godservaringen” zorgen. In het kerstverhaal zijn de engelen niet weg te branden. Voor velen is het zelfs de vraag we Kerstmis wel zouden kunnen begrijpen zonder hen. Alleen lde meningen daarover fors uit elkaar. Voor heel wat theologen zijn de engelen alleen legende. Veel meer dan het geboorteverhaal illustreren, doen ze niet. Hoogmoed van de theologen? In de lange christelijke traditie trouwens hebben engelen altijd al een belangrijke rol gespeeld. Ze zongen niet alleen Gods lof maar lieten ook op tijd en stond diens afkeuring duidelijk horen. In het Nieuwe Testament zijn ze de mens alleen maar goed gezind.

Volgens professor Klaus Berger, docent Nieuw Testament aan de Universiteit van Heidelberg, is met de engelen de religieuze ervaring zelf in het geding. Hij wijst erop dat ze mensen ergeren die zich slechts op het woord van God oriënteren en naar rationalisme neigen. “Denken we de engelen weg, dan blijft er echter alleen nog moraal en verstand over. Engelen staan juist symbool voor hogere machten, die niet zomaar te rationaliseren zijn. “

Manuel Herder van de bekende Duitse uitgeverij Herder Verlag weet dat boeken over engelen het goed doen. Dat het om een nieuwe rage zou gaat, spreekt hij tegen. “Engelen zijn eigenlijk nooit echt weggeweest. Kunstenaars van in de middeleeuwen tot in de barok waren erdoor gefascineerd. Maar ook moderne kunstenaars als Paul Klee of een postmodernist als Tony Kushners koesterden een levendige belangstelling voor alles wat met engelen te maken. Grappig is dat doorheen de geschiedenis engelen de meest mogelijke en onmogelijke kledij kregen aangemeten. In de vroege renaissance werd zelfs eros aan de engelen gekoppeld. Daarvan zijn vandaag nog altijd sporen terug te vinden in het figuurtje van Cupido.”

In de vroegste eeuwen van het christendom droegen de engelen dan weer bij tot de identiteit van de christenen. Ze hielpen de gelovigen om zich te onderscheiden van de heidenen. Vanuit de traditie van het Oude Verbond werden ze toen zonder vleugels en uitsluitend mannelijk voorgesteld. Pas eeuwen later zouden theologen met elkaar in de clinch gaan over het geslacht van de engelen. Vandaag maken de engelen hun comeback in cyberspace. Nolle-Neumann is er alvast van overtuigd dat het geloof in de engelen toeneemt. “De functie van de engel is niet, zoals algemeen wordt aangenomen, om de mensen te leiden. De engel komt overwegend als waarschuwing en bescherming, ook als het een reddende tussenkomst betreft”.

Manuel Herder associeert ze vooral met het kindergeloof en ziet ze als een soort “metafysische vleermuizen”. Toch is het beeld van de beschermengel, zelf voor de meest cynische geesten, volgens hem niet zomaar uit de wereld weg te denken. Daarom wijst hij het fenomeen van de engelen ook niet zonder meer af: “Engelen zijn Godservaringen op kleine schaal, die naar een grotere God verwijzen”. Engelen zijn niet voor niks verbonden met het volkse geloof. Veel mensen die niet in God geloven, vinden de ervaring van engelen wel belangrijk én mogelijk. Zij ervaren dat er blijkbaar toch iets is dat hen overstijgt en dat ze niet helemaal onder woorden kunnen brengen. Engelen helpen hen om dat onzegbare toch ter sprake te brengen.

Eerdere gerelateerde berichten: