• homepage
• weekoverzicht
• archief
• nieuwsforum
• enquête nieuw!

Volgens de bisschop valt het nauwelijks onder woorden te brengen als er zich zoiets verschrikkelijks voordoet als de aanslag van 11 september. Toch meent hij dat ook daar God niet helemaal afwezig was. De bisschop vraagt zich echter af of in deze verschrikking een rechtvaardiging kan gevonden worden voor het bombarderen van kinderen en onschuldigen. Het dilemma is dat men de verschrikking van 11 september niet onbeantwoord kan laten, maar een militaire interventie moet hierbij als allerlaatste optie overwogen worden.

De kardinaal weet niet of men Osama Bin Laden zomaar de duivel kan noemen, maar hij stelt ons wel voor het onverklaarbare raadsel waartoe de mens in staat is: “Bij Hitler was dit net zo”. Ook het fundamentalisme roept vragen op: de profeet Mohammed was een krijger, een krijgsheld – wat niet van Christus kan gezegd worden. Maar dat mag ons niet doen vergeten dat ook het christendom zijn zwarte bladzijden gekend heeft: wie de macht heeft kan ze ook misbruiken. Belangrijker is welke houding de Duitsers willen aannemen ten aanzien van de drie miljoen moslims in Duitsland en ruim 1,2 miljard moslims in heel de wereld.

Over de gezondheidstoestand van de paus wil hij niet te veel speculeren, maar hij stelt wel vast dat paus telkens heropflakkert als er mensen in zijn buurt zijn. “Dan overtreft de paus telkens weer zichzelf”.

Over euthanasie zegt hij: “het gebed om een goed dood behoort al tweeduizend jaar tot het gebed van de christen”. Daarbij hoort ook het gebed om niet zelf zijn leven voortijdig te moeten beëindigen. Volgens kardinaal Lehmann moet er toch een onderscheid gemaakt worden tussen actieve stervensbegeleiding en het kunstmatig verlengen van het leven. Mensen kunnen in zo’ situatie van vertwijfeling, ondraaglijke pijn of ongeneeslijke ziekte komen dat ze die stap toch overwegen. “Als theoloog moet ik dit afwijzen, maar als mens ben ik voorzichtiger geworden om over zulke mensen te oordelen”. “Zelf geloof ik erin dat men na de dood in een gemeenschap terechtkomt zonder grenzen, zonder hindernissen en zonder oorlog en dat men daar ook geliefde overledenen zal terugzien”.

Kardinaal Lehmann ziet het als één van de belangrijkste taken van de bisschop de mensen weer op weg te zetten naar de Kerk “ook als het niet meer om de grote aantallen gaat”. Ook zelf wil hij telkens weer die ontdekkingsreis maken, waarin er tijd is voor gesprek en ontmoetingen en gemeenschappelijk gebed.