• homepage
• weekoverzicht
• archief
• nieuwsforum

Maar daarvan is voorlopig geen sprake, zo verklaarde Joaquinn Navarro-Valls al meermaals. “De paus is niet vermoeider of zieker als iemand anders van die leeftijd”, verklaarde hij ter gelegenheid van de zesdaagse bedevaart naar Griekenland, Syrië en Malta. Italiaanse kranten schreven naar aanleiding van die reis trouwens dat de paus, ook na het Jubeljaar nog steeds iets te zeggen heeft en nog lang niet in uitgepraat.
Paus Johannes Paulus II werd als Karol Wojtila op 18 mei 1920 geboren in Wadowice. Op negen jarige leeftijd deed hij zijn eerste communie. Hij werd gevormd toen hij zeventien jaar oud was en studeerde aan de universiteit van Krakau, waar hij later bisschop zou worden.
Tijdens zijn jeugd had de paus vooral belangstelling voor sport en kunst. Hij studeerde vlak voor de Tweede Wereldoorlog drama en maakte deel uit van een toneelgezelschap. Hij schreef tevens verschillende toneelstukken, waarvan er ook enkele verfilmd werden. Zijn interesse voor de sport vertaalde zich later in een levendige belangstelling voor de bergen. Ook dit jaar zal de paus zijn vakantie in de bergen rond Aosta doorbrengen.
In 1942, nog in volle oorlog, besloot Karol Jozef Wojtyla priester te worden. Toen geen eenvoudige zaak omdat seminaries illegaal moesten opereren. Toch werd de jonge Wojtyla seminarist in het clandestiene seminarie van kardinaal Adam Stefan Sapieha, de toenmalige aartsbisschop van Krakau. De Duitsers zagen deze seminaries vooral als Poolse bolwerken en bedreigden de studenten met deportatie. Dat kon de paus echter niet afschrikken en na een korte onderbreking van de studies onder de Duitse bezetting werd hij op 1 november 1946 te Krakau tot priester gewijd.
Kardinaal Sapieha stuurde hem na de Tweede Wereldoorlog naar Rome. In 1948 behaalde hij daar een doctoraat in de theologie met een thesis over de werken van Johannes van het Kruis. De paus was in die tijd ook actief in de pastoraal voor de vele Poolse immigranten in België, Frankrijk en Nederland. De basiskennis van het Nederlands die hij in die tijd verwierf zou hem later meermaals van pas komen. Paus Johannes Paulus II is trouwens een polyglot, die ook vlot Russisch, Engels en Italiaans spreekt.
In 1948 keerde de paus terug naar Polen. Daar werd hij eerst in een aantal parochies onderpastoor en tot in 1951 was hij kapelaan van de universiteitsstudenten. In 1953 behaalde hij aan de Universiteit van Krakau een doctoraat met zijn thesis over "De evaluatie van de mogelijkheden om een katholieke ethiek uit te bouwen op basis van het ethisch systeem van Max Scheler". Johannes Paulus II werd in de Poolse stad professor moraaltheologie en sociale ethiek aan het seminarie en later ook aan de theologische faculteit van Lublin.
Op 4 juli 1958 werd hij hulpbisschop van Krakau en op 28 september 1958 werd hij in de Wawel Kathedraal van Krakau door de Poolse Aartsbisschop Baziak tot bisschop gewijd. Op 13 januari 1964 benoemde Paus Paulus VI hem tot aartsbisschop van Krakau. Op 26 juni 1967 creëerde diezelfde paus hem tot kardinaal.
Sinds zijn pausverkiezing op 16 oktober 1978 waren er niet minder dan 93 buitenlandse reizen en nog steeds is de paus niet aan rust toe: volgende maand reist hij naar Oekraïne en eind september naar Armenië. Mogelijk komt er dit jaar ook nog een pausbezoek aan Brazilië.
Momenteel gaat de belangstelling van de Poolse paus vooral uit naar het komende consistorie van 21 tot 24 mei, waar er onder meer aandacht zal zijn voor de verhouding tussen het Vaticaan en de plaatselijke bisschoppen.
Volgens waarnemers was het altijd al de droom van deze paus om de overstap te maken naar het nieuwe millennium. Bij de start van dit nieuwe millennium wil de paus - ook tijdens het komende consistorie en de bisschoppensynode later dit jaar - de katholieke Kerk op het goede spoor zetten. Volgens de deelnemers van de bijeenkomst van de Pauselijke Missiewerken die vorige week werd afgesloten, kan dat niet zonder een bijzonder levendige belangstelling voor de missionering van Afrika en vooral van Azië.
De paus vraagt ook steeds nadrukkelijker aandacht voor de samenwerking onder de christelijke Kerken en de dialoog tussen het christendom en de andere godsdiensten.

Bron: Kerknet Vlaanderen

Eerdere gerelateerde berichten: