• homepage
• weekoverzicht
• archief
• nieuwsforum
• enquête nieuw!

The content on this site may not be reused or republished. © 2005 - 2010 - All Rights Reserved This design template from website tempaltes portal

“Dit bezoek was een succes op alle niveau’s en het werd getekend door een vriendschap die goed het wederzijdse respect weerspiegelt”. Minister Adnan Umran voegde eraan toe dat de liefde van de paus tot ver buiten Syrië, tot in de hele Arabische wereld draagt.
“Er moet aan herinnerd worden dat Syrië een geschiedenis heeft van duizenden eeuwen en dat het fier is de bron te zijn van zovele beschavingen die hun oorsprong hebben in de monotheïstischearingen. Deze bedevaart hielp Syrië de band te herleven die het heeft met de profeten en heilige mensen die hun leven ten dienste stelden van de mensheid.
Volgens Minister Adnan Umran wierp de paus zich op als de verdediger van de waarden. “We waren tevreden toen we hem de gewelddadige verovering van het land hoorden veroordelen. We hdat zijn waarschuwing de internationale leiders zal aansporen tot meer efficiënte tussenkomsten om het internationale recht te herstellen”.
Volgens Minister Adnan Umran nodigde men de paus niet echt uit opdat Syrië hier baat bij zou hebben. “Maar we zullen tevreden zijn als dit bezoek helpt de valse indrukken weg te nemen die er over het samenleven van de verschillende godsdiensten in Syrië bestaan”.
De minister meent dat de verdraagzaamheid van zijn land er net voor zorgde dat de eerste moskee die een paus ooit bezocht zich in hun land bevond. Toch meent hij dat men nog even moet afwachten of die boodschap ook tot de internationale media doordringt.
Minister Adnan Umran vertelde tenslotte dat hij niet echt wakker ligt van het feit dat de Libanese maronitische patriarch het pausbezoek aan Syrië boycotte: “Ons land kijkt naar Libanon als geheel (...) Syrië tracht zich niet in te mengen in religieuze vragen”.

Een land met vele kleuren en een oeroude christelijke traditie

De christelijke gemeenschap van Syrië kende in de loop der tijden goede en minder goede ogenblikken. Op het einde van de eerste eeuw verspreidde het christendom zich in Edessa en al in 110 kende Syrië zijn eerste martelaars, met als eerste en wellicht bekendste St.-Ignatius van Antiochië. Van de tweede tot de vierde eeuw was Syrië het thuisland van bekende apologeten zoals Theophilus en Tazian en in de vierde eeuw werd er in Edessa een school voor theologie in het Syrisch-Aramees opgericht. Van de vierde tot de vijfde eeuw kende het kloosterleven er een sterke bloei.
De verdeeldheid onder de Syrische christenen vindt haar oorsprong in de vijfde eeuw, met de heftige discussie over het mono-fysitisme. Zo ontstond de verdeeldheid tussen de monofysieten en de katholieken. Het Concilie van Chalcedon lukte er niet in een einde te maken aan het dispuut. Halfweg de zesde eeuw richt Jacob Bardai een parallelle christelijke Kerk op, die later bekend werd als de jacobieten.
Daarna wordt Syrië geleidelijk islamitisch: in de zevende eeuw ontslaat kalief Omar al zijn christelijke medewerkers en zijn opvolger, Yazid II, verplicht alle christenen een bepaalde kledij te dragen. Op dat ogenbik is ruim 3,8 miljoen van de 4 miljoen Syriërs katholiek. Keerpunt wordt de verplichte bekering onder kalief Abbasid al-Mahdi tijdens een bezoek aan Aleppo. In 855 volgt er nog een wanhopige opstand van de christenen en meteen een felle vervolging. Daarna raken de christenen verspreid en in 1124 wordt de kathedraal van Aleppo, waar volgens de overlevering lange tijd de Lijkwade van Christus bewaard werd, een moskee.
Daarna duurt het tot in de zestiende eeuw voordat de verschillende christelijke gemeenschappen in Syrië – orthodoxen, jacobieten en Armeniërs – erkend worden als een soort naties met eigen rechtbanken en wetten. In de negentiende eeuw voert het Ottomaanse rijk, waarvan Syrië op dat ogenblik deel van uitmaakt, onder Europese druk een aantal hervormingen door en in 1839 wordt de gelijkheid van alle burgers afgekondigd. In 1860 zoekt een grote groep christenen, na een slachtpartij in de Libanonbergen, een veilig onderkomen in Damascus. Dankzij een Algerijnse emir, Abd-el Kader, kunnen 12.000 christenen aan de slachtpartij ontkomen. In 1915 bereiken honderdduizenden Armeniërs na de slachtpartijen in Turkije Syrië.
Tegenwoordig zijn er 500.000 Grieks-orthodoxen, 200.000 melkieten, 150.000 Gregoriaanse Armeniërs en een aantal kleinere gemeenschappen van Syrisch-orthodoxen, Syrisch-katholieken, katholieke Armeniërs, maronieten, Latijnse christenen en protestanten. De katholieke Kerk in Syrië bestaat uit zes gemeenschappen: melkieten, Syriërs, Armeniërs, maronieten, Latijnse christenen en Chaldeeën. De orthodoxe Kerk en de Oosters-orthodoxen bestaan uit vier grote groepen, die qua aantal de katholieken ruimschoots overtreffen: Grieks-orthodoxen, Syrisch-orthodoxen, Armeniërs en Assyriërs.
Bijzonder boeiend is de ontstaansgeschiedenis van elk van deze groepen. De grootste groep zijn de Grieks-orthodoxen. De 500.000 Grieks-orthodoxen staan onder leiding van de patriarch van Antiochië. Daarvan wonen zo’n 300.000 Grieks-orthodoxen in de hoofdstad Damascus.
De Grieks katholieke Kerk van Antiochië staat beter bekend als de melkieten. Zij braken in 1724 met de Grieks-orthodoxen, nadat een patriarch verkozen werd die een voorstander was van de hereniging met Rome. Patriarch Cyril Tanass haalde zich zo de woede van Contantinopel op de hals, dat prompt een nieuwe patriarch aanstelde. Daarop brak een vervolging uit tegen de melkieten, die op de vlucht gingen naar Libanon en later ook naar Egypte en Palestina.
De Armeense Kerk inspireert zich aan de H. Gregorius die in de derde eeuw Armenië tot het christendom bekeerde. Later raakte deze groep verdeeld onder orthodoxen en katholieken. Momenteel zijn er zo’n 150.000 orthodoxe Armeniërs en 20.000 katholieke.
De Syrische Kerk ontstond in het midden van de zesde eeuw, na een geschil over de natuur van Christus. De meerderheid zijn jacobieten, die zich tegen Byzantium kanten. In 1662 liet de Franse ambassadeur een jacobiet aanstellen als hoofd van de Syrisch-katholieke Kerk.
Nauw verwant zijn de Assyriërs en Chaldeeën, waarvan er zo’n 40.000 in Syrië wonen. Zij volgden de nestoriaanse Kerk die in Mesopotamië was opgericht en bekeerden zich in 1681 tot het katholicisme.
De maronieten ontstonden uit de monniken van de H. Maron, die Syrisch spraken – maar katholiek waren. Zij werden eerst door de monofysieten en later door de Arabieren vervolgd en uiteindelijk zochten ze hun toevlucht in de bergen van Libanon.
De meeste Latijnse katholieken zijn afkomstig uit Palestina of Europa. Momenteel zijn er zo’n 3.000 die vrijwel allemaal in Damascus en Aleppo wonen.

Bron: Kerknet Vlaanderen

Gerelateerde berichten: